کنار این مستی استخوانم داد می کشم

 

زن ام

 

نه می توانم از تو بگذرم

 

نه از این مستی لعنتی

 

که سر تا سر حرفهایت . . .

 

دو سوی لبانم را

 

سمت لبخندهای زهر می کشد

 

کش می آیم

 

مثل نئشگی خیابانی

 

که خودش را پهن می کند روی برهنگی شهر . . .

 

تلو تلو می خورم

 

دست بر نمی دارد

 

من هنوز توی این خیابان

 

دلم خواسته بود برگردی.

 

خیال کنم تویی؟

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 22:51 توسط نسرین | |